Schurft
Schurft (of met een mooier woord: scabies) is een vrij veel voorkomende huidziekte die veroorzaakt wordt door een kleine mijt, Sarcoptus scabei genaamd, een spinachtige, verwant met teken. De wijfjes, 0,5 mm groot, graven gangetjes in de opperhuidhuid. De mannetjes zijn 0,25 mm en volgen de wijfjes. Dit 'graven' gebeurt door de opperhuid met een uitscheiding ("speeksel") op te lossen, wat de vervelende jeuk veroorzaakt. Daarna eten ze deze 'opgeloste' huid op en laten ze uitwerpselen achter, wat nog wat bijkomende jeuk veroorzaakt (Sorry, je bent nu toch niet aan het eten hoop ik - nooit de website raadplegen tussen de soep en de patatten). In die gangetjes leggen de wijfjes om de 2-3 dagen zowat 25 eitjes waar na enkele dagen de jongen uitkomen, die op hun beurt na enkele vervellingen tot volwassen mijten uitgroeien. De infectie houdt zich dus eindeloos in stand en verergert als er niet behandeld wordt.
Schurft wordt doorgegeven door min of meer langdurig contact met een besmette huid, waarbij de mijten naar een nieuwe gastheer overstappen. Ook contact met beddengoed, waar voordien een scabieslijder geslapen heeft, maakt besmetting mogelijk, zelfs met handdoeken of kleren. Scabies is dus niet uitsluitend seksueel overdraagbaar, maar houdt zeker wel een risico in bij seksueel contact.
.
De voornaamste klacht is dus jeuk over gans het lichaam, vooral 's avonds en 's nachts, wanneer de mijt actief is. Vaak is jeuk de enige klacht maar ook kleine blaasjes kunnen voorkomen waar de mijt zich bij voorkeur ophoudt zoals tussen de vingers, de polsen, de voetrand, enkel en wreef, maar ook oksel, navel, de binnenkant van de dijen, de penis en rond de tepels.
De huisarts zal de huid onderzoeken op de aanwezigheid van gangetjes en schruftmijten. De behandeling is eenvoudig door zich in te smeren met een crème; de jeuk kan nog wel een paar dagen aanhouden. Ook kleding, beddegoed, handdoeken en knuffelbeesten dienen gewassen te worden (wassen op 60 °C) en matras, kussens en dekens enkele dagen gelucht in open lucht. Ook 'bedgenoten' volgen best een behandeling. Gevolgen zijn er meestal niet, tenzij een zekere ontsteking van de huid maar dat komt dan van het krabben.