- Wat is homoseksualiteit/holebiseksualiteit?
- Hoeveel holebi's zijn er?
- Hoe gewoon is homoseksualiteit?
- Hoe vrijen holebi's?
- Wat is de oorzaak van homoseksualiteit?
- Klopt alles wat er over hen gezegd wordt?
- Is er (nog steeds) discriminatie?
- Wat is de oorzaak van de discriminatie?
- Hoe kan de discriminatie bestreden worden?
- Hoe verloopt de emancipatiestrijd van de holebi's?
- Wat doen holebi-bewegingen?
Hoe verloopt de emancipatiestrijd van de holebi's?
Bepaalde homo's en lesbiennes hebben zich verenigd in homo- en lesbiennegroepen om hun rechten op te eisen. Ze hebben verklaard en soms luid geroepen "de seksuele vrijheid die tot stand komt, moet ook ons, homo's en lesbiennes, gegund worden" en "het loslaten van het rollenpatroon betekent ook het loslaten van het verbod op gelijkgeslachtelijke seks".
Ze hebben de samenleving aangespoord tot een consequente houding en dus om de emancipatiegedachte door te trekken met betrekking tot seksualiteit en liefde tussen personen van hetzelfde geslacht.
Ze hebben duidelijk gemaakt dat de onderdrukking van homo's en lesbiennes wezenlijk niet verschilt van andere vormen van misdadige onderdrukking, zoals bijvoorbeeld de uitroeiing van joden. Daarom hebben ze de roze driehoek als symbool gekozen, het teken dat homo's in de Duitse nazi-kampen op hun jas moesten dragen (zoals de joden een gele ster droegen).
Ze wilden aantonen dat het ongeluk van holebi's hen wordt aangedaan door de homofobe maatschappij, maar dat wie deze homofobie durft te trotseren gelukkig kan zijn. Daarom noemden ze zich "gay" (vrolijk).
De eerste vereiste was daarbij het zichtbaar maken van homoseksualiteit. Het opeisen van tolerantie en gelijke rechten is pas mogelijk geworden doordat homo's en lesbiennes weigerde zich nog langer te verbergen, nog langer "in de kast" te blijven zitten. Door de toegenomen seksuele en feministische emancipatie hebben velen de moed gehad het stilzwijgen te doorbreken. De vrees voor mogelijke negatieve gevolgen werd overwonnen door hun geloof in de verbetering van de situatie. Ze kwamen uit voor hun geaardheid, ze deden hun "coming out". Coming out is dan ook de basis van de holebi-emancipatiebeweging.
Enkel wie ervoor uit komt, kan respect afdwingen en een gelijke behandeling bekomen. Pas als er voldoende holebì's voor uit komen, kunnen ze een voldoende sterke groep vormen om verandering af te dwingen. Coming out blijft de eerste vereiste, Sommigen die menen dat de zaak niet snel genoeg vooruitgaat, pleiten voor "outing", het bekendmaken van de homoseksuele geaardheid van beroemdheden zonder dat die dat willen. Anderen verwerpen deze strategie. Ze rekenen erop dat meer en meer holebi's er zelf zullen voor uitkomen.