U bent hier: Home › informatie › holebiseksualiteit

Informatie holebiseksualiteit

Hoe gewoon is homoseksualiteit?

Homoseksualiteit is gewoon een variante op seksualiteit zoals heteroseksualiteit er een is. Je kan dat vergelijken met andere genietingen. De ene eet graag wortelen, de andere heeft liever spruitjes. De ene vindt een blondje aantrekkelijk, de andere een zwartharige. De ene wordt verliefd op iemand van een ander geslacht, de andere valt eerder op iemand van hetzelfde geslacht. De natuur zorgt steeds voor een reeks variaties. Met zijn cultuur kan de mens die diversiteit bevorderen of tegenwerken, maar ze bijna nooit uitroeien. Het is in elk geval onzinnig om homoseksualiteit onnatuurlijk te noemen.

Iedere persoon, ook een holebi, is een onderdeel van de natuur. Seksueel gedrag tussen organismen van hetzelfde geslacht komt tevens bij dieren voor, niet alleen in gevangenschap, maar ook in de vrije natuur. Zeepaardjes, eenden, olifanten in de zoo, koeien in de wei: het lijstje kan met tientallen andere voorbeelden aangevuld worden. Uiteraard is seks bij een koe iets anders dan seks bij de mens. Het menselijk gedrag wordt mee bepaald door zijn cultuur (zijn gewoonten, zijn morele regels, zijn "hogere" gevoelens), maar elke cultuur is iets natuurlijks. Cultuur ontstaat uit de natuur van de mens, dat wil zeggen, cultuur komt niet van buiten de wereld. Enkel wie meent dat cultuur door een buitenwerelds wezen aan de mens geschonken is, kan cultuur en natuur als tegengestelden zien en door het toevoegen van morele oordelen ("natuur is zondig") dat als basis gebruiken voor discriminatie.

Homoseksualiteit is verder aanwezig in bijna alle culturen, in alle periodes van de geschiedenis, in alle maatschappelijke klassen (hoewel we vaak over de ene cultuur, tijdsperiode, klasse meer informatie hebben dan over andere culturen, periodes, klassen). De Egyptische farao Echnaton die zijn vrouw Nefertite verstoot voor de man Semenkare, mannelijke tempelhoeren bij de oude culturen in het Middenoosten, de Israëlitische koning David die volgens de Bijbel door de liefde van Jonathan meer verrukt wordt dan door de liefde van vrouwen, homoseksuele relaties tussen een knaap en een man als onderdeel van de opvoeding in het oude Griekenland, de dichteres Sappho van Lesbos die haar gevoelens voor meisjes bezingt, de Romeinse keizer Hadrianus die de dood van zijn jonge vriend Antinoüs betreurt door een erecultus in te stellen en heel zijn rijk te voorzien van massa's beelden van zijn geliefde, de vele sodomieten die door de christelijke kerken op de brandstapel zijn gebracht, de vele homoseksuele kunstenaars van Leonardo da Vinci en Michelangelo tot Pasolini en k. d. lang, de vele holebi's die we vandaag de dag kennen of juist niet kennen: lijsten als deze (eindeloos aan te vullen) bewijzen nog steeds hun nut voor hen die homoseksuelen als iets bijzonders of uitzonderlijk beschouwen.

Holebi's zijn geen wezens van een andere planeet, ze leven niet in een ander land. Ze worden op dezelfde manier verliefd, voelen dezelfde kriebels in hun buik bij het zien van die leuke jongen of dat mooie meisje.